Anna: “I stopped immediately and turned around. Those guys walked on as if nothing happened.”

Situatie 1:Zondagavond, rondom 20u, afgelopen zomer, wijk Brugse poort: ik steek met mijn fiets de straat over om mijn eigen straat in te rijden. Op het moment dat ik net heb overgestoken, passeren er drie jongens in mijn richting, waarvan en één ‘hoerenvrouw’ roept. Ik stop onmiddellijk en kijk om. De jongens lopen verder alsof er niets gebeurd is. Ik roep ‘Hey, ge hebt het recht niet om mij aan te spreken en uit te schelden, ge kent mij niet!’ De jongens stappen mijn richting uit en naderen dichter. In een flits schat ik de situatie in: ik kan mijn fiets laten vallen en het op een lopen zetten, ik ben snel thuis, mijn straat is een doorgangsstraat waar veel auto’s elk moment kunnen passeren. Ik voel de adrenaline door mijn lijf gieren, doch blijf staan en kijk hun recht aan. Plots stoppen ze. Ik herhaal wat ik daarnet had geroepen en verbaas me over de kracht in mijn stem. Ik voeg eraan toe dat ze zich nu moeten omdraaien en doorlopen. Ze doen dit zodat ik verder kan fietsen. Eénmaal thuis sidder ik nog een tiental minuten na van de angst en de adrenaline en vloek ik op het schandelijk onrepectvolle gedrag waar ik als vrouw mee te maken krijg omdat ik vrouw ben.

No Responses

Author comments are in a darker gray color for you to easily identify the posts author in the comments