Stories

Add your voice: Take our International Survey on Street Harassment!

Hollaback! is an international movement to end street harassment powered by a network of local activists around the globe (79 cities, 16 countries).

Hollaback! has teamed up with the Cornell University in the US and professor Beth Livingston to study the experiences and impacts of street harassment internationally. Hollaback!’s many local activism sites, like Hollaback! Brussels and Hollaback! Gentare part of this international collaboration and are now distributing the survey within their communities.

What are we doing?

In October, we are launching online surveys in countries on six continents, translated into multiple languages. Links (see below) to these surveys will be tweeted, blogged, facebooked and emailed worldwide with the hope of gathering data on street harassment that can be used to better understand its impacts in an international context.

What can you do?

1. Complete a survey (see links below)! We want to know your experiences – whether or not you’ve been harassed. Your voice is needed.

2. Share the survey with your friends and on social media. Send the link(s) on to others who may or may not be familiar with the issue and the Hollaback! movement. The more respondents – of all genders – the better!

What can you expect?

1. The survey asks about demographics, experiences with harassment, reactions to it, and other questions.

2. It’s completely anonymous.

3. Summary reports and press releases can be expected early in 2015.

We know that data drives change – and with the new survey we hope that individuals will know what street harassment is, know its effects, and know how to find support. We believe this could be the largest survey on street harassment yet, but we need your help. Fill out and share the survey today!

What if you have questions?

You can contact the Hollaback! Ghent team (gent@ihollaback.org) directly, we’ll be happy to answer your questions.

If you want more info on the survey itself, please do not hesitate to contact Professor Beth Livingston from the Cornell University (BAL93@cornell.edu).

LINKS:

Belgium, Dutch:

https://cornell.qualtrics.com/SE/?SID=SV_1ETiOng4dHGkVDf

Belgium, French:

https://cornell.qualtrics.com/SE/?SID=SV_018CUKZ6imJX5it

Belgium, English:

https://cornell.qualtrics.com/SE/?SID=SV_7aMzF6MYJCcSIJv

Are you not living or staying in Belgium and still would like to complete the survey? Please have a look at all the other survey links here.

 

THANKS for your Hollaback! — To complete and pass on this survey is a way to respond to street harassment!

In solidarity,

Your Hollaback! Ghent team

 

no comments
Actions, Blogs

Tired of Poverty! 11th of November Women’s Day

Every year VOK organizes the national Women’s Day on the 11th of November. This year  the programme targets poverty and how it affects women specifically.

Read more on the standpoints! Hollaback! Ghent and Brussels will hold a stand, join us!

NAT_VROUWENDAG-programma_flyer1

 

no comments
Stories

Romina: “What’s under your shirt, can I feel?!”

Die avond moesten we naar een trouwfeest. Ik bel even met het vriendje om af te spreken en beloof hem dat ik geld afhaal voor in “den envelop”. Als bij wonder sta ik op wandelafstand van de KBC geparkeerd, dus ik stap uit richting bank in gedachten verzonken over vanavond en dan plots: “HEEEEY!”. Dit is Eeklo, ik ken hier nog niemand dus ik denk: “Huh?” en draai me om. Vier mannen die mij net gekruist waren: “Heeey. Ja, GIJ!”, “Wat zit er onder dat pulleke van u, mag ik nekeer voelen”, ik negeer en stap verder onder geroep “Ey moete gij niet antwoorden. EY HEY EEEEY!!!!”. Sneller stappen en de bank in.

Het is middag en behoorlijk druk. Iedereen zag het, stopte even en ging dan door. Ook ik. Snel de bank in, want ik voelde mij gegeneerd. Eens ik terug de auto in zat, voelde ik me kwaad. Gegeneerd zijn hoeft helemaal niet, integendeel. Weer maar eens had ik dit laten gebeuren. Dit heeft een naam: ‘catcalling’, onze vriend Google weet daar meer over.

Manvolk overal, ik kan jullie wel hebben. Recht door zee, geen drama. Ja, er is wel wat goeds te vertellen over jullie, maar dit moet stoppen. Het kan gewoon niet dat jullie at random naar vrouwen roepen. Waarom eigenlijk? Voor uw ego? Voor uw vriendjes? Uit frustratie? Geen idee. Maar stop daarmee, want vrouwen verdienen beter dan een luide vleeskeuring door een bende idioten.

I've got your back!
2+

no comments
Stories

Eglantine: “Wow, I could do that redhead.”

Twee maand geleden ging ik voor de eerste keer op date met mijn lief. Het was een warme dag in juni en we hadden afgesproken om samen op een terrasje te gaan zitten. Het was heel erg gezellig met ons tweeën en de tijd ging snel vooruit.

Na toch al enkele glaasjes op te hebben, moest ik naar het toilet. Ik ging naar binnen waar een groep oudere mannen duidelijk te veel gedronken hadden en al een hele tijd zeer luid converseerden. Toen ik ze passeerde om naar het toilet te gaan, zei één van hen (over mij): “Amaai, die rosse wil ik ook wel eens pakken”.
Ik was vastberaden om mijn leuke avond niet te laten vergallen, dus stapte ik gewoon verder richting het toilet. De barman wierp mij wel nog een veelbetekenende blik toe waarmee hij wilde duidelijk maken dat het gedrag van zijn klanten hem ook stoorde.

Een beetje later, toen ik opnieuw samen met mijn date buiten zat te babbelen, kwam één van de luidruchtige mannen naar buiten. Hij was duidelijk behoorlijk zat. Eerst zei hij iets tegen mijn date, en daarna kwam hij erg dicht bij mij staan. Hij benaderde mijn gezicht met zijn hand en zei terwijl: “sorry, juffrouw, maar mag ik…” Ik duwde meteen zijn hand weg en zei kordaat “neen”. Ik wist niet wat hij van plan was, maar hij ging duidelijk mijn antwoord niet afwachten alvorens hij mij zou aanraken. Vandaar mijn kordate reactie. Hierop reageerde hij verontwaardigd: “maar ik wou alleen een assenkruisje maken op uw voorhoofd!”. Ik zei dat me dat niet kon schelen, dat ik gewoon wou dat hij mij niet zou aanraken. Toen zei hij: “ge gaat mij toch niet slaan?”. Ik zei dat ik hem helemaal niet ging slaan, zolang hij mij niet zou aanraken. Daarna zei hij dat hij maar eens naar huis zou gaan. Ik zei dat ik dacht dat dat geen slecht idee was.

Later vertelde de barman ons dat hij het luide cliënteel, waaronder de twee mannen die mij lastig vielen, had gevraagd om weg te gaan. Blijkbaar waren ze ook ruzie aan het maken binnen.

Ik moet zeggen; het maakte onze eerste date wel interessant. Ik heb namelijk Hollaback Gent mee opgericht en had hem al over Hollaback en straatintimidatie verteld, en ineens kregen we een live voorbeeld van ons gespreksonderwerp. Niet dat ik erop zat te wachten…

I've got your back!
16+

no comments
Stories

Jolien: “When I cycled at Verlorenkost I heard “Move it, bitch!” yelled from a passing car.”

Eind juli fietste ik langs de Verlorenkost richting Blandijn wanneer uit een passerende auto “Move it, bitch!” geroepen werd. Puffend en in shock stak ik mijn middelvinger in de lucht.

Vaak ben ik verbluft door de situatie zodat ik meestal niet reageer, maar deze keer had ik ‘geluk’. Ze stonden voor een rood licht, waarop ik in hun open raam ben beginnen roepen dat zulk gedrag allesbehalve respectvol is. Zei een van hen nog doodleuk: “Je zag er zo vermoeid uit op je fiets.” Waarop ik nog een laatste maal tierde dat “Move it, bitch” niet aanmoedigend is en “Echt niet gepast! Echt niet!”.

Als ik eraan terug denk, borrelt de woede weer op, wat bezielt hen toch?!

I've got your back!
5+

no comments
Stories

Jana: “I yelled so people in the street would notice. …Sexism irritates me endlessly.”

Graag wil ik melding maken van 3 incidenten die ik de afgelopen 5 dagen heb meegemaakt.

Op de nacht van vrijdag op zaterdag 15 februari stapte ik van een feestje rond het Sint-Anna-plein naar huis, in het Rabot. Terwijl ik het Sint-Baafsplein kruiste, kwam een man in mijn richting gelopen. Hij was samen met 2 vrienden. Hij was duidelijk beschonken. Hij kwam recht naar me toegelopen en sloeg zijn armen rond me en hield me vast. Ik heb me meteen losgetrokken en ben beginnen roepen en zei dat ik de politie zou bellen. Zijn vrienden hielden hem in toom en verontschuldigden zich.

Ik stapte verder. Ter hoogte van het Stadhuis passeerde een fietser me. Hij riep me en maakte geluiden zoals je een kat roept.
Ik riep hem terug: “Wie denk je eigenlijk wel dat je bent.”
Hij riep meteen terug en er ontstond een discussie. Hij heeft me nog 200 meter gevolgd met de fiets waarop ik hem toeriep dat ik de politie zou bellen en hij me met rust moest laten. Ik maakte veel kabaal, riep luid, zodat mensen in de straat ook opgeschrikt werden. Toen reed hij verder.

Vandaag, woensdag 19 februari, stapte ik in de Wondelgemstraat. Een man van Turkse origine riep me en vroeg
– “Juffrouw, mag ik eens iets vragen?”
– Ik antwoordde: “Ja, natuurlijk.”
– “Heb jij het niet te koud met dat rokje aan?”
– Ik keek hem geïrriteerd aan en antwoordde, “Neen, heb jij het niet te koud met uw broek aan?”
– “Ik, neen, neen, niet te koud”, en hij lachte.
– Ik vervolgde, kwaad: “Wie denk jij eigenlijk wel dat je bent, het is niet omdat jij een man bent en ik een vrouw, dat je je zo dominant moet opstellen en …”.
– Hij onderbrak me; “Ben jij een vrouw, een vrouw??” Want je stapt zo (imiteert iemand die lomp stapt) – “Je stapt zo gelijk een man.” “Ik ben een man (wijzend naar zichzelf), ik ben een turk.” “Gij zijt geen vrouw.”
– Ik antwoordde: “Ok, ja, uw niveau zit daar (wijzend naar beneden), het mijne hier (wijzend naar boven). Dit gesprek vlot niet op deze manier.”
Waarop de man begint te roepen en te brullen: “Ja ik ben een man, een turk ja, ga terug naar je land,…”
– Ik stap teleurgesteld weg en laat hem brullend achter.

Deze drie voorvallen op erg korte tijd hebben me doen beslissen om toch maar eens mijn verhaal te delen. Ik zal dit vanaf nu blijven doen, omdat ik vind dat er een probleem is in Gent, en specifiek met mannen die het niet gewoon zijn om om te gaan met vrouwen die een zelfstandige socio-economische status hebben. Die machistische ingesteldheid stoort me mateloos.

Gent, 19 februari 2014.

I've got your back!
4+

no comments
Actions, Blogs

Eerste verjaardag – Workshop Zelfvertrouwen & Feminisme

Our site was launched one year ago, on 19 November. To celebrate, we organised a workshop, “Feminism & Self Confidence, on 27 November.

Among other things, we talked about how the self-image of especially young women is based on unrealistic and even damaging images in the media, and how feminism can help you to gain more self confidence to be, simply, yourself.

We want to thank all participants for their valuable input and enthusiasm !

Some images:

 

no comments
Stories

Anonymous: “I don’t even wonder any more IF I’ll be harassed, but HOW OFTEN and I’m just sick of it.”

Mijn eerste bezoek aan de Overpoort was precies verlopen zoals verwacht. Samen met een vriend en een vriendin ging ik ergens (ik weet de naam niet) binnen. Na een tiental minuutjes kwamen er twee creepy gasten bij me die me de hele tijd vroegen of ik daar alleen was. Welk meisje gaat er nou alleen rondlopen in de Overpoort? Bovendien stond ik vlak bij mijn vrienden. Nadat ik hen drie keer had gezegd dat ik niet alleen was, keken ze naar mijn mannelijke vriend, zeiden iets tegen hem dat ik niet kon horen, gaven hem een hand en verdwenen weer tussen het volk. De rust was echter van korte duur. Ineens voelde ik iemand tegen mijn achterkant gedrukt. Ik dacht er niet veel van aangezien iedereen daar wat opeengepakt stond en schoof gewoon een beetje op. Onmiddellijk voel ik hem echter weer tegen me aan. Opnieuw wil ik hem het voordeel van de twijfel geven, maar dan zie ik mijn vrienden wat vreemd kijken en gebaren dat ik nog wat dichter bij hen moet komen staan. Dat doe ik, maar weer duurt het niet lang voor ik hem weer tegen me voel drukken. Met zijn kruis tegen mijn achterste, merk ik nu op. Ik wurm me dan maar tussen het volk door zodat hij helemaal niet meer aan mij kan. Ik vang nog een glimp van hem op voor hij tussen het volk verdwijnt. Bij hoeveel meisjes zou hij dat nog al gedaan hebben? Weer wat later besluiten we daar voort te gaan. Bij het naar buiten gaan (op een afstand van hoogstens twintig meter) wordt mijn hand op twee verschillende momenten vastgegrepen. Dit is allemaal gebeurt op nog geen drie kwartier. Echt uitgaan doe ik niet vaak, omdat ik elke keer wel zoiets tegenkom. Het verbaast me al lang niet meer. Het is zelfs niet meer de vraag OF ik ga lastiggevallen worden, maar HOE VAAK en ik ben het kotsbeu.

I've got your back!
12+

no comments

View Archives

Powered by WordPress