Verhalen

Laat je stem horen: Neem deel aan ons Internationaal Onderzoek naar Straatintimidatie!

Hollaback! is een internationale beweging die een halt toeroept aan straatintimidatie dankzij een netwerk van lokale activisten en vrijwilligers over de hele wereld (79 steden, 26 landen).

Hollaback! werkt op dit moment samen met de Cornell Universiteit in de VS en professor Beth Livingston om de ervaringen en impact van straatintimidatie te bestuderen op een internationale schaal. Hollaback!’s vele, lokale activisme-antennes, zoals Hollaback! Brussel en Hollaback! Gent maken deel uit van deze internationale samenwerking en distribueren nu dit onderzoek in hun gemeenschappen.

Wat gaan wij juist doen?

In oktober, lanceren we onze online enquêtes (zie linken hieronder) in allerlei landen, over 6 continenten, vertaald in verschillende talen.
De linken (zie hieronder) naar deze enquêtes zullen wereldwijd ge-tweet, ge-facebook-t en gemaild worden. Met de hoop gegevens te kunnen verzamelen omtrent straatintimidatie die erna gebruikt zullen worden om de gevolgen ervan beter te begrijpen binnen een internationale context.

Wat kan jij doen?

1. Vul de enquête in (zie onderstaande linken). We willen graag meer weten over jouw ervaringen, of je nu al straatintimidatie hebt meegemaakt of net niet. We willen jouw stem horen.

2. Deel de enquête met je vriend-inn-en en op sociale media. Stuur de link(en) naar anderen die wel of niet weet hebben van de problematiek of van de Hollaback! beweging. Hoe meer participanten – van alle genders en genderidentiteiten – hoe beter!

Wat kan je verwachten?

1. De enquête stelt je een aantal demografische vragen, vraagt je naar je ervaringen met straatintimidatie, hoe en of je ertegen reageert, maar ook een paar algemene vragen.

2. Het is volledig anoniem (en blijft anoniem).

3. Tegen begin 2015 zullen er samenvattingsverslagen en persberichten verschijnen.

We weten reeds dat statistisch onderzoek voor verandering kan zorgen – en we hopen dat we met dit onderzoek mensen kunnen informeren over wat straatintimidatie nu juist inhoudt, wat de effecten ervan zijn, en waar er steun te vinden is voor deze problematiek.
Maar we hebben hiervoor jullie hulp nodig. Dus vul de enquête vandaag nog in en verspreid/deel het rond!

Wat als je vragen hebt?

Je kan altijd het Hollaback! Gent team (gent@ihollaback.org) contacteren, we staan je graag te woord!

Of als meer algemene info wenst over het onderzoek zelf, aarzel dan niet om Professor Beth Livingston van de Cornell Universiteit (BAL93@cornell.edu) te contacteren (in het Engels, indien mogelijk).

LINKEN:

België, Nederlands:

https://cornell.qualtrics.com/SE/?SID=SV_1ETiOng4dHGkVDf

België, Frans:

https://cornell.qualtrics.com/SE/?SID=SV_018CUKZ6imJX5it

België, Engels:

https://cornell.qualtrics.com/SE/?SID=SV_7aMzF6MYJCcSIJv

Verblijf je niet in België? Neem even een kijkje naar alle andere linken voor deze internationale enquête.

 

HEEL ERG BEDANKT voor je Hollaback! — Deze enquête invullen en verspreiden is een manier om te reageren tegen straatintimidatie!

In solidariteit,

Jullie Hollaback! Gent team

geen reacties
Acties, Blog

Armoede moe! 11 november 43ste Vrouwendag

 

Naar jaarlijkse gewoonte organiseert het Vrouwen Overleg Komitee op 11 november nationale Vrouwendag. Dit jaar staat armoede en de specifieke kwetsbaarheid van vrouwen centraal.

Lees hier meer over de visie en beleidseisen! Ook Hollaback! Gent en Brussel zullen aanwezig zijn op de standenmarkt.

Hopelijk tot dan!

NAT_VROUWENDAG-programma_flyer1

 

geen reacties
Verhalen

Romina: “Wat zit er onder dat pulleke van u, mag ik nekeer voelen.”

Die avond moesten we naar een trouwfeest. Ik bel even met het vriendje om af te spreken en beloof hem dat ik geld afhaal voor in “den envelop”. Als bij wonder sta ik op wandelafstand van de KBC geparkeerd, dus ik stap uit richting bank in gedachten verzonken over vanavond en dan plots: “HEEEEY!”. Dit is Eeklo, ik ken hier nog niemand dus ik denk: “Huh?” en draai me om. Vier mannen die mij net gekruist waren: “Heeey. Ja, GIJ!”, “Wat zit er onder dat pulleke van u, mag ik nekeer voelen”, ik negeer en stap verder onder geroep “Ey moete gij niet antwoorden. EY HEY EEEEY!!!!”. Sneller stappen en de bank in.

Het is middag en behoorlijk druk. Iedereen zag het, stopte even en ging dan door. Ook ik. Snel de bank in, want ik voelde mij gegeneerd. Eens ik terug de auto in zat, voelde ik me kwaad. Gegeneerd zijn hoeft helemaal niet, integendeel. Weer maar eens had ik dit laten gebeuren. Dit heeft een naam: ‘catcalling’, onze vriend Google weet daar meer over.

Manvolk overal, ik kan jullie wel hebben. Recht door zee, geen drama. Ja, er is wel wat goeds te vertellen over jullie, maar dit moet stoppen. Het kan gewoon niet dat jullie at random naar vrouwen roepen. Waarom eigenlijk? Voor uw ego? Voor uw vriendjes? Uit frustratie? Geen idee. Maar stop daarmee, want vrouwen verdienen beter dan een luide vleeskeuring door een bende idioten.

Ik sta achter je
7+

geen reacties
Verhalen

Eglantine: “Amaai, die rosse wil ik ook wel eens pakken”

Twee maand geleden ging ik voor de eerste keer op date met mijn lief. Het was een warme dag in juni en we hadden afgesproken om samen op een terrasje te gaan zitten. Het was heel erg gezellig met ons tweeën en de tijd ging snel vooruit.

Na toch al enkele glaasjes op te hebben, moest ik naar het toilet. Ik ging naar binnen waar een groep oudere mannen duidelijk te veel gedronken hadden en al een hele tijd zeer luid converseerden. Toen ik ze passeerde om naar het toilet te gaan, zei één van hen (over mij): “Amaai, die rosse wil ik ook wel eens pakken”.
Ik was vastberaden om mijn leuke avond niet te laten vergallen, dus stapte ik gewoon verder richting het toilet. De barman wierp mij wel nog een veelbetekenende blik toe waarmee hij wilde duidelijk maken dat het gedrag van zijn klanten hem ook stoorde.

Een beetje later, toen ik opnieuw samen met mijn date buiten zat te babbelen, kwam één van de luidruchtige mannen naar buiten. Hij was duidelijk behoorlijk zat. Eerst zei hij iets tegen mijn date, en daarna kwam hij erg dicht bij mij staan. Hij benaderde mijn gezicht met zijn hand en zei terwijl: “sorry, juffrouw, maar mag ik…” Ik duwde meteen zijn hand weg en zei kordaat “neen”. Ik wist niet wat hij van plan was, maar hij ging duidelijk mijn antwoord niet afwachten alvorens hij mij zou aanraken. Vandaar mijn kordate reactie. Hierop reageerde hij verontwaardigd: “maar ik wou alleen een assenkruisje maken op uw voorhoofd!”. Ik zei dat me dat niet kon schelen, dat ik gewoon wou dat hij mij niet zou aanraken. Toen zei hij: “ge gaat mij toch niet slaan?”. Ik zei dat ik hem helemaal niet ging slaan, zolang hij mij niet zou aanraken. Daarna zei hij dat hij maar eens naar huis zou gaan. Ik zei dat ik dacht dat dat geen slecht idee was.

Later vertelde de barman ons dat hij het luide cliënteel, waaronder de twee mannen die mij lastig vielen, had gevraagd om weg te gaan. Blijkbaar waren ze ook ruzie aan het maken binnen.

Ik moet zeggen; het maakte onze eerste date wel interessant. Ik heb namelijk Hollaback Gent mee opgericht en had hem al over Hollaback en straatintimidatie verteld, en ineens kregen we een live voorbeeld van ons gespreksonderwerp. Niet dat ik erop zat te wachten…

Ik sta achter je
19+

geen reacties
Verhalen

Jolien: “Eind juli fietste ik langs de Verlorenkost richting Blandijn wanneer uit een passerende auto “Move it, bitch!” geroepen werd.”

Eind juli fietste ik langs de Verlorenkost richting Blandijn wanneer uit een passerende auto “Move it, bitch!” geroepen werd. Puffend en in shock stak ik mijn middelvinger in de lucht.

Vaak ben ik verbluft door de situatie zodat ik meestal niet reageer, maar deze keer had ik ‘geluk’. Ze stonden voor een rood licht, waarop ik in hun open raam ben beginnen roepen dat zulk gedrag allesbehalve respectvol is. Zei een van hen nog doodleuk: “Je zag er zo vermoeid uit op je fiets.” Waarop ik nog een laatste maal tierde dat “Move it, bitch” niet aanmoedigend is en “Echt niet gepast! Echt niet!”.

Als ik eraan terug denk, borrelt de woede weer op, wat bezielt hen toch?!

Ik sta achter je
12+

geen reacties
Verhalen

Tuulikki: “Het maakt me ongerust over de toekomst”

Ik maak mij zorgen over het sexisme dat in het straatbeeld opkomt. Zelf krijg ik er nu pas ‘last’ van, en ik ben ondertussen de veertig voorbij. Dus ik zie een verandering met vroeger, toen het me niet echt vaak overkwam.
Zo maak ik het vaak mee, en vrouwen rondom mij eveneens, dat jongere en oudere mannen in het voorbijgaan commentaren geven, in een vreemde taal, die klinken als een scheldwoord. Een vriendin had de moed om van haar fiets te stappen en te vragen wat die commentaren betekenden. De man in kwestie zei dan dat het een compliment was voor haar schoonheid… al interpreteerde zij het zelf aanvankelijk als was ze een hoer.
Het is ook zo dat “vriendelijke complimenten” worden gegeven als ‘beautiful’ met daarbij horende specifieke blik. Niet echt leuk al denken sommige mannen zelf blijkbaar dat het wel ok is om vrouwen op die manier luidop te beoordelen op hun uiterlijk.
Omdat mijn 18-jarige dochter hier heel laconiek over doet en excuses zoekt voor de mannen die zich hieraan schuldig maken -“ze weten niet beter, ze hebben niet geleerd om met vrijgevochten vrouwen om te gaan”- heb ik het gevoel dat ik ook voor haar moet opkomen. Het maakt me ongerust over de toekomst omdat zij deze -in mijn ogen nieuwe- trend tolereert.

Ik sta achter je
23+

geen reacties
Acties, Blog

Hollaback!Gent en KASK studente palmen Gentse straatbeeld in

31 maart 2014, GENT – Op 30 maart start de Internationale Week tegen Straatintimidatie opnieuw. Tot 5 april zullen mensen wereldwijd op straat komen, workshops houden en chalk walks organiseren tegen straatintimidatie. “Dit jaar palmen we het straatbeeld letterlijk in. Samen met Lynn Devos, een masterstudente aan het KASK, hebben we verschillende beelden uitgewerkt die straatintimidatie onder de aandacht moeten brengen, ” zegt Jolien Voorspoels van Hollaback! Gent.

“Via mijn grafische vormgeving wil ik voorbijgangers aanzetten tot nadenken en vragen stellen over het dagelijkse fenomeen dat straatintimidatie nog steeds is,” aldus Lynn Devos. Hollaback! Gent en Lynn Devos richten zich vooral op de Gentse studenten en hun ervaringen in het dagelijkse en nachtelijke studentenleven. Daarom zal je de komende week op drie strategische plaatsen de banners ontdekken: aan het Ufo van de UGent, bij het KASK-gebouw in de Hoogpoort en aan het Geuzenhuis.

“We willen niet met de zoveelste tips afkomen over wat jij moet doen om intimidatie te vermijden. Integendeel, we willen een debat starten over consent – toestemming – en een bewustzijn rond basisrespect creëren,” stelt Jolien Voorspoels. “Nog al te vaak blijven mensen vastzitten in mythes als ‘zwijgen is toestemmen’ of ‘een neen is eigenlijk een ja’. Terwijl een simpele vraag een uiting van respect is.” Lynn Devos vult aan: “Ook omstaanders worden aangesproken. Een klein gebaar tegen de dader kan namelijk een groot verschil maken bij  straatintimidatie. Het is dan ook de verantwoordelijkheid van ons allemaal om een einde te maken aan straatintimidatie. Blijf dus niet stil als je iets ziet gebeuren, maar onderneem actie!”

Deze campagne gaat ook online verder: meer informatie is beschikbaar op de website gent.ihollaback.org en de facebookpagina van “Tied Up In Stereotypes”.

Over Hollaback!

Hollaback (ihollaback.org) is een wereldwijde beweging die een einde wil maken aan straatintimidatie door middel van haar wereldwijde netwerk van lokale activisten. We werken samen om straatintimidatie beter te begrijpen, om het publieke debat aan te wakkeren en om nieuwe strategieën te ontwikkelen die gelijke toegang tot de publieke ruimte verzekeren.

Lees hier meer over IWASH

Banner met thema tussenbeidekomen

Banner 1 met als thema tussenbeidekomen hangt aan het UFO in de Sint-Pietersnieuwstraat

Banner thema tussenkomen

Banner 1 met als thema tussenbeidekomen hangt aan het UFO in de Sint-Pietersnieuwstraat

één reactie
Verhalen

Jana: “Ik maakte veel kabaal, riep luid, zodat mensen in de straat ook opgeschrikt werden. …Die machistische ingesteldheid stoort me mateloos.”

Graag wil ik melding maken van 3 incidenten die ik de afgelopen 5 dagen heb meegemaakt.

Op de nacht van vrijdag op zaterdag 15 februari stapte ik van een feestje rond het Sint-Anna-plein naar huis, in het Rabot. Terwijl ik het Sint-Baafsplein kruiste, kwam een man in mijn richting gelopen. Hij was samen met 2 vrienden. Hij was duidelijk beschonken. Hij kwam recht naar me toegelopen en sloeg zijn armen rond me en hield me vast. Ik heb me meteen losgetrokken en ben beginnen roepen en zei dat ik de politie zou bellen. Zijn vrienden hielden hem in toom en verontschuldigden zich.

Ik stapte verder. Ter hoogte van het Stadhuis passeerde een fietser me. Hij riep me en maakte geluiden zoals je een kat roept.
Ik riep hem terug: “Wie denk je eigenlijk wel dat je bent.”
Hij riep meteen terug en er ontstond een discussie. Hij heeft me nog 200 meter gevolgd met de fiets waarop ik hem toeriep dat ik de politie zou bellen en hij me met rust moest laten. Ik maakte veel kabaal, riep luid, zodat mensen in de straat ook opgeschrikt werden. Toen reed hij verder.

Vandaag, woensdag 19 februari, stapte ik in de Wondelgemstraat. Een man van Turkse origine riep me en vroeg
– “Juffrouw, mag ik eens iets vragen?”
– Ik antwoordde: “Ja, natuurlijk.”
– “Heb jij het niet te koud met dat rokje aan?”
– Ik keek hem geïrriteerd aan en antwoordde, “Neen, heb jij het niet te koud met uw broek aan?”
– “Ik, neen, neen, niet te koud”, en hij lachte.
– Ik vervolgde, kwaad: “Wie denk jij eigenlijk wel dat je bent, het is niet omdat jij een man bent en ik een vrouw, dat je je zo dominant moet opstellen en …”.
– Hij onderbrak me; “Ben jij een vrouw, een vrouw??” Want je stapt zo (imiteert iemand die lomp stapt) – “Je stapt zo gelijk een man.” “Ik ben een man (wijzend naar zichzelf), ik ben een turk.” “Gij zijt geen vrouw.”
– Ik antwoordde: “Ok, ja, uw niveau zit daar (wijzend naar beneden), het mijne hier (wijzend naar boven). Dit gesprek vlot niet op deze manier.”
Waarop de man begint te roepen en te brullen: “Ja ik ben een man, een turk ja, ga terug naar je land,…”
– Ik stap teleurgesteld weg en laat hem brullend achter.

Deze drie voorvallen op erg korte tijd hebben me doen beslissen om toch maar eens mijn verhaal te delen. Ik zal dit vanaf nu blijven doen, omdat ik vind dat er een probleem is in Gent, en specifiek met mannen die het niet gewoon zijn om om te gaan met vrouwen die een zelfstandige socio-economische status hebben. Die machistische ingesteldheid stoort me mateloos.

Gent, 19 februari 2014.

Ik sta achter je
23+

geen reacties

Bekijk het archief

Powered by WordPress